گویا قرار نیست هیچ گوشه‌ای از طبیعت ایران، حتی کوهستان‌های بلند که تولیدکننده و ذخیره‌کننده‌ی آب برای کشور هستند، از چپاول معدن‌کاران در امان بماند. در قاموس کسانی که از فضای اقتصادی بی‌ثبات و بیکاری‌ها سوء‌استفاده می‌کنند و با داستان دروغین اشتغال و ارزآوری توجیهی برای تخریب منابع طبیعی می‌تراشند، خاک و سنگ کشور و هر ماده‌ی قابل برداشت دیگر، یک فعالیت معدنی مفید تلقی می‌شود.